in

Wat filmregisseur Wes Anderson zo bijzonder maakt + zijn 5 beste films


Wes Anderson heeft een indrukwekkende lijst met films gemaakt zoals Moonrise Kingdom en The Grand Budapest Hotel, die zelfs een paar Academy Awards hebben gewonnen. Hoewel hij door velen wordt geprezen, zijn er veel mensen die zouden kunnen zeggen dat zijn stijl niet hun cup of tea is. Hoe dan ook, zijn filmstijl is direct herkenbaar, dus wat doet hij precies om op te vallen?

Wes Anderson: Direct-directing

Wes Anderson’s stijl is Wes Anderson zelf. Een hard werkend, bedachtzaam mens die gericht is op verbeeldingen, het kan worden samengevat als: Direct-directing.

Zijn films zijn onnatuurlijk en meedogenloos gedetailleerd. Ook zijn ze doorspekt met genuanceerde productie-elementen en visuele details, maar op zo’n simpele manier uitgevoerd dat de kijker deze kleine easter eggs altijd op vangt. De kijker kan genieten van een verfijnde film die informatie met de paplepel naar binnen schuift.

Speelse camerabewegingen en stijl shots

Wat Anderson onderscheidend maakt zijn zijn speelse technieken op de camera en gebruik van symmetrie. Dit staat hand in hand met zijn verteltechnieken die zijn verhalen onderscheidend maken, de toon illustreren en subtiele inkijkjes in zijn personages geven. Een paar van zijn unieke style shots zijn:

  • Het symmetrische Frame – Wes Anderson gebruikt altijd symmetrische kadrering. Als je een lijn zou trekken in het midden van zijn frame, zou wat zich aan de rechterkant van het scherm bevindt, zich ook aan de linkerkant bevinden.

  • Whip pans & tilts – Hij gebruikt deze snelle bewegingen altijd om van scène naar scène of van personage naar personage over te gaan.

  • De tracking shot – Je ziet de camera vaak meebewegen met de personages. Dit is vaak een dolly shot waardoor je naast het personage lijkt lopen.

  • Extreme bird’s eye view – een blik van bovenaf op een bepaald onderwerp. Anderson gebruikt dit wanneer hij iets in zijn film wil uitlichten. Dit zijn meestal voorwerpen die belangrijk zijn of waarvan hij wil dat je ze onthoudt.

Productiedesign

De films van Wes Anderson zitten vol met unieke en eigenzinnige productie designs, dat ons het gevoel geeft binnen te zijn gestapt in een levend groot poppenhuis. De overvloed aan details wekt de indruk dat deze wereld een thuis is voor meer mensen en eigenaardige avonturen die we nu niet op camera zien. Terwijl andere filmmakers gebruik maken van echte locaties of ontwerpen om een samenhangende wereld te creëren, lijkt Anderson zijn eigen wereld op te bouwen en dat maakt alles erg uniek.

In tien speelfilms heeft Anderson met vier verschillende productie designers gewerkt, dus het is duidelijk dat de regisseur zelf veel te zeggen heeft over hoe alles er uit komt te zien. Volgens criticus Matt Zoller Seitz maakt Anderson ook gebruik van “materiële aanduiding” — en Seitz ziet dat als het tonen van voorwerpen, locaties en kledingstukken die persoonlijkheden, relaties of conflicten aanduiden.

Kinderen gedragen zich als volwassenen

Wes Anderson’s kinderkarakters praten en denken als goed opgeleide volwassenen. Zoals bijvoorbeeld de geraffineerde romantiek van Sam en Suzy in Moonrise Kingdom die serieus en sober is — hun relatie is alsof het uit een film van Godard komt, maar dan met 12-jarigen. Dat is iets dat je niet vaak ziet in films. De volwassenen praten ook nooit neerbuigend over kinderen – zij behandelen hen als gelijken of in sommige gevallen zelfs als superieur.

En, in dit universum waar kinderen zich gedragen als volwassenen, is het logisch dat volwassenen zich gedragen als kinderen. Anderson’s “man-kind” is niet in staat om met zijn realiteit om te gaan. Hij probeert zijn problemen op te lossen met jeugdige middelen, zoals in Darjeeling Limited wanneer Peter naar India reist in plaats van bij zijn zwangere vrouw te zijn omdat hij niet klaar is om vader te worden of in Rushmore wanneer Herman Max’s fiets overrijdt om wraak te nemen. In Andersons verhalen is het niet erg om een man-kind te zijn, de personages leren ons dat volwassenen moeten leren te ontspannen en dat kinderen veel serieuzer, vindingrijker en gerichter kunnen zijn dan wij misschien wel denken.

Een voorstelling in een voorstelling

Vaak zal een Wes Anderson-film een of andere uitvoering bevatten. Deze productie binnen een productie heeft hetzelfde psychologische effect als een droom binnen een droom. Het is de manier om het publiek informatie te geven over de film waarnaar we kijken, of dat nu een aankondiging is, karakterisering of meer aandacht trekken naar een specifiek detail. De voorstelling in Moonrise Kingdom is bijvoorbeeld een voorbode van de werkelijke overstroming die het eiland New Penzance zal ondergaan. Andersons creaties zijn zelf ook makers, vermoedelijk zijn zijn personages, net als de regisseur zelf, obsessief op details gericht en vertrouwen zij op hun eigen “vreemde” visies.

Kleurgebruik

Zijn werelden zijn helder en kleurrijk, maar dat is slechts een façade. Wat niet voor de hand ligt is het effect van het combineren van deze kleuren met de duistere onderwerpen. En ja, het is donker en duister. Door de films heen worden we blootgesteld aan kleuren en een grillige wereld ook al leven deze personages in een wereld die soort gelijk is met de onze. Maar de thema’s van zijn films lijken in strijd te zijn met zijn kleur keuzes. Deze combinatie zou niet moeten werken, toch? Waarom gebruikt hij kleuren die geassocieerd worden met vrolijkheid voor zulke ernstige verhalen? Zijn films vinden de humor in het duister, dus het gebruik van hoopvolle kleuren in deprimerende scènes is zinvol voor de bipolaire toon.

Net als sprookjesboekfiguren zijn de personages van Wes Anderson vaak verbonden met een enkele kleur. Suzu is roze, Musee Gustave is paars en Chaz is rood. Laten we bijvoorbeeld eens wat dieper ingaan op die laatste kleur, rood. De crew in “Life Aquatic” draagt rode petjes. De broers in “The Darjeeling Limited” rijden in een rode auto. En in “Rushmore”, draagt Max een rode hoed. Al deze personages die rood dragen hebben een soort trauma dat ze proberen te overwinnen. Ze leven in deze grillige wereld, maar ze hebben nog steeds serieuze problemen tussen al deze mooie kleuren. Dat leert ons, het publiek, om de duisternis te verzoenen met humor en licht.

De 5 beste films van Wes Anderson (mijn persoonlijke mening)

  • The Grand Budapest hotel
    Dit is waarschijnlijk de meest wes anderson film die er is. Het is het meest symmetrisch, het meest kleurgecoördineerd en het vlotst gefilmd. Je kunt elk frame uit deze film pakken en het aan je muur hangen als een kunstwerk.

  • The Royal Tenenbaums
    Dit is Andersons meest “volwassen” film. De film die eigenzinnige komedie en volwassen drama het best combineert. Het maakt een vreemde unieke wereld zo herkenbaar.

  • Moonrise Kingdom
    Deze film deelt veel DNA met live action Disney films, maar het is veel beter dan dat. Het ziet er geweldig uit en de kustomgeving geeft Anderson veel visuele mogelijkheden.

  • Isle of dogs
    Dit is zijn tweede stop motion film, en hij is nog groter en beter dan zijn eerste. De groep honden voelen echt en hun familieband is hartverwarmend.

  • Rushmore
    Rushmore is zijn eerste echte Wes Anderson film. Hier ontdekte hij veel van de elementen die zijn persoonlijke stijl verder hebben bepaald.

Alle hierboven genoemde films, op Moonrise Kingdom na, zijn sinds kort te zien op het streaming platform Disney Plus


What do you think?

Written by admin

Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Loading…

0

indeSHOP: Originele Cadeaus

Python als programmeertaal steeds dominanter door eindeloos veel toepassingen