Netflix’s ‘Nightbooks’ is een duister sprookje met jump-scares en killer kostuums


Is Nightbooks voor kinderen? Voor volwassenen? Na de vijfde echte jump-scare binnen 20 minuten, is het misschien een goed idee om het geluid zachter te zetten.

Maar of het kinderen of volwassenen is, je hartslag gaat omhoog.

Gebaseerd op J. A. White’s gelijknamige boek uit 2018. Richt Nightbooks zich op een jongen genaamd Alex (Winslow Fegley) die enge verhalen schrijft, maar vastbesloten is om ze ineens te verbranden. Maar voordat hij de kans krijgt, wordt hij met een stuk pompoentaart en “The Lost Boys” naar een magisch appartement gelokt en vervolgens opgesloten in een situatie die hem laat schrijven voor zijn leven.

Een boze, maar buitengewoon stijlbewuste heks, Natacha (een vrolijk overdreven Krysten Ritter), beveelt hem elke avond een nieuw eng verhaal te schrijven of het zal Het Einde voor hem zijn. Wanneer hij medegevangene Yasmin (Lidya Jewett) ontmoet, moeten ze een uitweg zien te vinden uit dit reizende appartement dat de gewoonte heeft om kinderen voor altijd gevangen te houden.

LEES OOK: Zo stream je jouw favoriete content in 4K

Eng sprookje?

Het is een vast uitgangspunt voor een eng sprookje. Een die al vele malen eerder is gedaan. Brightburn-regisseur David Yarovesky brengt het script van Mikki Daughtry en Tobias Iaconis tot leven, voor een film die gericht lijkt op jongere kijkers (of in ieder geval met twee van hen in de hoofdrol), zitten er een paar echt enge scènes in. Dit voelt aan als iets waar je kinderen nachtmerries over wilt laten krijgen. Het is geen verrassing dat de film geproduceerd werd door Evil Dead horror legende Sam Raimi. Geen spoilers, maar er is een shot met snoep-gekleurd projectiel braaksel dat extreem Evil Dead aanvoelt. Plus, de film zit vol met jump-scares. Hoewel ze niet van het constante, hamerende niveau zijn van Yarovesky’s supersterke horror Brightburn, zullen deze schrikmomenten je overrompelen.

De kracht van Nightbooks, afgezien van de decorstukken waar we het zo over gaan hebben, is de cast. Ritter gaat spectaculair op in de chaos als de heks, Natacha. De eerste scène waarin we haar ontmoeten is ronduit angstaanjagend. Op de een of andere manier levert Ritter een consistent niveau van echt moorddadige dreiging aan Alex en Yasmin terwijl ze onmogelijk…cool is. Dankzij Leslie Ann Sebert’s glitter make-up team en kostuumontwerper Autumn Steed, kan Natasja rekenen op een van de meest begerenswaardige, pailletten schurk garderobes die er zijn.

Casual.

De twee jonge hoofdrolspelers, Fegley en Jewett, die aan Ritter proberen te ontsnappen, leveren sterke, evenwichtige, leuke prestaties als Alex en Yas. Tussen momenten van terreur en gevechten met bevredigend pletbare tegenstanders door, krijgen ze zelfs allebei emotionele monologen die volkomen overtuigend zijn in hun belachelijke magische omgeving.

LEES OOK: Zo verander jij je Netflix password

Nightbooks, een film over het schrijven van griezelverhalen, toont een opmerkelijk respect voor hun lange geschiedenis en de kern van wat een goed verhaal maakt. Als je de Goosebumps-film niet absoluut haatte en zijn wilde rit door het bronmateriaal en het idee van “schrijven voor je leven”, zou je kunnen genieten van hoe Nightbooks hiermee speelt – en de theatrale manier waarop Alex’ nachtelijke verhalen worden gepresenteerd. Natasja “bewerkt” zelfs Alex’ verhalen terwijl hij leest. En straft hem omdat hij zich niet houdt aan de regels die al in enge verhalen zijn vastgelegd. “Elk goed verhaal zinspeelt op waarheid,” zegt Natasja, terwijl ze kritiek heeft op een van Alex’ verhalen die een beetje te creatief werd. “Hoe meer waarheid, hoe krachtiger het verhaal. Voortaan moet je de feiten op een rijtje zetten.”

Alex (Winslow Fegley) and Yas (Lidya Jewett).

Decor

De context van de film mag dan soms behoorlijk duister zijn, de setdecoratie van Nightbooks is een absolute traktatie. Een groot deel van de film speelt zich af in een torenhoge bibliotheek, versierd met wenteltrappen en spinnenwebben in de boeken. Er is een fluorescerende “nachtkwekerij” voor magische planten (perfect om overal gloeiende spetters te gooien), een lieflijk bekend uitziend huis waar je misschien al over gelezen hebt. En op een gegeven moment zelfs een roze, glinsterende taart van een gevangenis. Het is eerlijk gezegd de lekkerst uitziende cel die je ooit op het scherm zult zien.

Tussen al deze glitter en heksengevechten herinnert Nightbooks ons eraan dat de dingen die ons echt achtervolgen niet altijd magisch hoeven te zijn. Maar ja, soms zijn ze dat wel en in dat geval kun je maar beter weten hoe je ze kunt verslaan of hoe je je er uit kunt schrijven.

Nightbooks is nu te zien op Netflix.

Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *