‘Foundation’ is Apple’s latest crack at prestige TV. Wij zijn fan!


Als je je ooit hebt afgevraagd waar al dat iPhone-geld heen ging, kijk dan maar naar Foundation.

De eerste indruk is misschien niet alles, maar hij is wel belangrijk. Deze nieuwe Apple TV+ serie, een remake van een Isaac Asimov klassieker, maakt er een vrij eenvoudige en ongecompliceerde van: Holy cats, deze show is duur. Het zijn niet alleen de oogverblindende visuele effecten, hoewel die ook indrukwekkend genoeg zijn. Elke scène is prachtig geënsceneerd, belicht en gefilmd. Kostuums en rekwisieten zijn onberispelijk ontworpen. Deze show is gepolijst.

Space Game of Thrones

Het is geen tv en het is ook geen HBO, maar het bestaan van Foundation lijkt de geest te belichamen van de meest gedenkwaardige en effectieve marketingslogan van het regerende kabelnetwerk. Apple probeerde het eerst met een sterrencast in The Morning Show, dat samen met Apple TV+ in première ging. Deze nieuwe poging leunt meer op visuele razzle dazzle en een epische scope om wat blijkt een meeslepend verhaal op te zetten. Dat moet de HBO-ploeg bekend in de oren klinken: Foundation is Game of Thrones in de ruimte.

Het is ook erg compact in het begin. De eerste twee afleveringen, die beide vandaag in première gaan, zijn zwaar met inleidingen en uiteenzettingen. Dat is de algemene sfeer van de serie, zo blijkt. Het is een onvermijdelijk gevolg van showrunners David S. Goyer (Watchmen) en Josh Friedman (de crimineel ondergewaardeerde Terminator: The Sarah Connor Chronicles) die een verhaal aanpakken dat over meerdere millennia loopt.

LEES OOK: ‘The Morning Show’ seizoen 2 omarmt pure chaos

Veel personages komen en gaan in de loop van de 10 afleveringen van het eerste seizoen. Maar de eerste uren leggen een belangrijke basis, te beginnen met de introductie van Hari Seldon (Jared Harris). Hari is een briljant wiskundige en heeft zich toegelegd op een studiegebied dat bekend staat als “psychohistorie”, waarbij getallen en algoritmen die in het verleden zijn geworteld, worden gebruikt om de toekomst te voorspellen. Deze studies hebben hem tot een alarmerend besef gebracht: Het galactische rijk dat zich over de Melkweg uitstrekt, zal binnenkort uiteenvallen en een periode van oorlog en strijd inluiden die tienduizenden jaren zal duren.

Visueel vertoon en een epische reikwijdte vormen de basis van een meeslepend verhaal: ‘Foundation’ is ‘Game of Thrones’ in de ruimte.

Er is geen eenvoudige manier voor Hari om dit op te lossen. De heersers van het heelal zijn een tribunaal van klonen, collectief en individueel bekend als “Empire” voor hun onderdanen, die allen afstammen van de originele Keizer Cleon I. Broeder Dawn is de jongste kloon; Broeder Dusk (Terrance Mann) is Dawn’s tegenpool, de oudste en ogenschijnlijk de wijste; Broeder Day (Lee Pace) zit tussen hen in, een gezaghebbend figuur die het laatste woord heeft over de meeste zaken.

Empire is niet zo blij met Hari’s bevindingen. Hun heerschappij is afhankelijk van absolute stabiliteit, en dat betekend een voorspelling van chaos inherent een falen van leiderschap. Zelfs met de bevindingen ondersteund door Gaal Dornick (Lou Llobell), een wiskunde-wonder uit een achtergebleven wereld die naar de galactische hoofdstad Trantor reist na het oplossen van een psycho-historisch probleem dat zelfs Hari zelf niet kon oplossen, blijft Empire niet overtuigd.

En zo worden Hari en Gaal verbannen naar de vijandige en nauwelijks bewoonbare wereld van Terminus, in het verre Buitengebied, samen met een kleine gemeenschap van ware gelovigen in de psychohistorie. Deze schijnbare daad van barmhartigheid van het Rijk heeft duistere motieven, maar het volstaat te zeggen: Hari krijgt de kans om zijn studie op Terminus voort te zetten, voor het geval hij echt gelijk heeft.

Ik kan niet eens beschrijven hoe het verder zal gaan, dat zou ik ook niet willen. Echt belangrijke personages komen pas in de derde aflevering of later in beeld. Het verhaal is duidelijk opgebouwd als een wekelijkse tv-serie, met afleveringen die vaak eindigen met grote, verrassende onthullingen die bedoeld zijn om de kijkers van week tot week aan een haakje te laten bungelen. Maar ondanks de wervelende productie en de meeslepende verhaallijnen is Foundation een slow burn, zelfs nadat het echt op gang is gekomen.

The Wire

Dat brengt me in de gedachten van een andere HBO serie: The Wire. Net als de veelgeprezen hit van David Simon is Foundation iets aan het opbouwen. De fantastische omgevingen en de epische reikwijdte maken dat het dichter bij Thrones ligt, maar de noodzaak om geduldig te zijn terwijl de dingen zich ontwikkelen lijkt veel meer op Simons sneeuwbalverkenning van misdaad, cultuur en gemeenschap in Baltimore. Er ligt een belofte besloten in Foundation’s langzame ontwikkeling: Blijf bij ons en je zult beloond worden.

Dat maakt de eerste twee uur niet minder desoriënterend. Foundation is overspoeld met eigennamen en zelfstandige naamwoorden die naar fictieve dingen verwijzen, veel daarvan wordt meteen geïntroduceerd. Dit is een show waarbij je er baat bij hebt om de ondertiteling aan te laten staan. Het kan nog steeds moeilijk zijn om je in het begin met het verhaal te verbinden, maar dan weet je tenminste duidelijker wat er aan de hand is.

LEES OOK: Apple TV is nu beschikbaar op Philips Android tv’s

De beloning voor je geduld en bereidheid om erin te duiken is een groots avontuur door de ruimte dat een absoluut genot is om in beweging te zien. Er is paleisintrige. Er is een schijnbaar bovennatuurlijk technisch mysterie. Onverwachte familiebanden, verrassende reddingen en diepgaande verkenningen van personagegeschiedenissen. Het is grotendeels een bloedeloos spektakel, maar de omschrijving “space Game of Thrones” past meer en meer naarmate het seizoen vordert.

This show is just stunningly gorgeous at all times.

Het kan als een schok komen als je een Asimov nerd bent. Ik heb hier niet de ruimte, of genoeg achtergrond met het bronmateriaal, om elke verandering door te nemen. Maar Goyer en Friedman (en hun schrijfteam) nemen zo veel vrijheden. Geslachten worden verwisseld. Hele planeten en plotlijnen worden gefabriceerd. Het tribunaal van eeuwig gekloonde keizers, een steeds fascinerender bron van belangrijke verhaallijnen, kwam niet eens voor in de boeken.

Moderne TV serie

Ik kan niet zeggen wat beter is, maar na het hele eerste seizoen van Foundation te hebben gezien, kan ik met een gerust hart zeggen dat ik een grote fan ben van deze opvatting. Ik hoop dat het in zijn geheel wordt uitgespeeld; Goyer heeft gezegd dat er een Game of Thrones-top van 80 uur in het vooruitzicht ligt. Dat is verbijsterend ambitieus voor een moderne TV serie, en vooral een die zo duur is als deze lijkt te zijn, maar Apple heeft genoeg succes geboekt met TV+ op dit punt dat het op zijn minst mogelijk lijkt.

Eerste indrukken zeggen veel, het gevoel dat me bijbleef na de première was niet veelbelovend: “Extreem mooi maar hopeloos droog.” Maar dat is ook de reden waarom ik besloot door te gaan. Ik dacht dat er naast de visuele pracht toch wel iets was dat het bestaan van deze serie rechtvaardigde.

LEES OOK: Wordt Finch dé nieuwe filmhit van Tom Hanks’ op Apple TV+?

Het is er. Je moet het geduld hebben om dat iets te laten ontplooien, maar het is het wachten waard. Net als Hari’s waarzeggende wiskunde, speelt er vanaf het eerste moment een dieper doel in Foundation. Dit is niet zomaar een opgepoetste parel. Het is een echt juweel, een diamant die in 10 afleveringen tot glimmende perfectie wordt gesmeed. Blijf erbij en laat je verblinden.

Foundation is vanaf vandaag te zien op Apple TV+.

Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *