Een ode aan de zandwormen van ‘Dune’, de coolste wezens die je dit jaar op het scherm zult zien

[ad_1]

Na iets meer dan een uur in Dune, gebeurt er iets magisch: we zien onze eerste zandworm..

Zandwormen zijn geweldig

Een flits van zijn dikke huid als hij maar al te kort boven komt. We krijgen nog niet de hele worm te zien, maar dat is ook niet nodig. Het weinige dat we zien zegt ons genoeg. Dit schepsel komt regelrecht uit een science-fiction legende, zo typerend voor de Dune romans dat een verfilming onmiddellijk zou mislukken.

Gelukkig slaagt Dune-regisseur Denis Villeneuve in zijn versie van de zandwormen van Arrakis op alle niveaus. Hij en zijn team zijn erin geslaagd om wormen te creëren die ontzag inboezemen en precies de juiste hoeveelheid eng zijn, met een kenmerkend uiterlijk dat hen onderscheidt van eerdere versies van het schepsel.

Er is geen blauwdruk om de perfecte zandworm te maken. In de roman van Frank Herbert is de fysieke beschrijving van het beest kort. In plaats daarvan concentreert hij zich op de invloed van de wormen op de omgeving: hoe ze door het zand klinken, hoe hun beweging het landschap beïnvloedt, hoe de mensen van Arrakis reageren en zich aanpassen aan hun aanpak. Het weinige dat we te zien krijgen van hun uiterlijk is nog steeds erg suggestief, maar er is veel ruimte voor interpretatie:

Eén zo’n interpretatie was die van regisseur David Lynch, die, net als Villeneuve, de monsterlijke taak had om Dune (en zijn zandwormen) naar het scherm te vertalen. Lynch’ film uit 1984 was een kritisch en commercieel fiasco. Maar ik moet hem nageven wat hem toekomt: zijn zandwormen zijn geweldig.

LEES OOK: Dit is hoe de film Dune verschilt van het boek

Lynch’ wormen hebben als belangrijkste kenmerk een driedelige mond, iets wat ze delen met de iconische Dune-illustraties van kunstenaar John Schoenherr, die Herbert als “perfect” beoordeelde. Lynch heeft in zijn film ook de bliksemschichten verwerkt die aangeven dat een zandworm op het punt staat door te breken, iets wat Villeneuve heeft weggelaten (of misschien bewaart voor Dune: Part Two).

Een aantal andere sandworms hebben het scherm gesierd, met films als Beetlejuice, Tremors, en zelfs Star Wars die meedoen aan de woestijn monster actie. Met zoveel verschillende versies die er al zijn, moesten Villeneuve en zijn team hard werken om iets anders te maken dat nog steeds aanvoelde alsof het bij de wereld van Dune hoorde.

Denis Villeneuve’s versie van de zandwormen van Arrakis slaagt op alle vlakken.

Zandworm is prehistorisch

Villeneuve nam het proces van het ontwerpen van de zandwormen niet licht op. In een interview met Empire Magazine onthulde hij dat het een jaar duurde om de vorm en het uiterlijk van de worm van Dune te perfectioneren.

Het resultaat is iets wat Villeneuve omschrijft als “prehistorisch”: Huid dik genoeg om de barre elementen van de woestijn te overleven, de reusachtige “zoekende mond” van Herberts werk, en de lange kristallen tanden waarmee de Fremen hun crysknives maken. Volgens production designer Patrice Vermette zijn de tanden geïnspireerd op walvisbalein – denk aan filtratie-apparaten in plaats van angstaanjagende kauwtanden.

Look upon the worm, Timmy.

Ondanks de bekende elementen van het ontwerp – we weten allemaal hoe walvissen en wormen eruit zien – ziet de zandworm van Dune er nog steeds volkomen buitenaards uit. Ik vind het vooral prachtig hoe de ring van tanden op de iris van een oog gaat lijken. Dune houdt zich bezig met ideeën en beelden van het zicht, van de blauwe ogen van de Fremen tot Pauls visioenen van de toekomst. Dus om dat visueel weerspiegeld te zien in een van de meest iconische beelden van de film is een herinnering aan hoeveel denkwerk er ging in het maken van deze wereld.

LEES OOK: ‘Dune: Part Two’ is officieel in de maak

Dat is nog iets waar ik van hou bij de sandworms, en bij Dune in het algemeen: hoe echt het aanvoelt. Dit mag dan wel een film zijn met ruimtedrugs, menselijke computers en een man die Duncan Idaho heet, maar verdorie, alles voelt geaard en doorleefd aan.

Zelfs de 400 meter lange wormen.

Zandwormen zijn niks zonder visuele effecten

Om die wormen zo echt mogelijk te laten lijken, moesten de teams voor visuele effecten en geluidsontwerp van Dune hun werk op een unieke manier aanpakken.

Lambert moest ook uitzoeken hoe hij de zandverplaatsing van de wormen in hun woestijn kon vastleggen. Hij maakte een simulatie op basis van de beweging van water – wanneer een zandworm naar de oppervlakte komt, is het moeilijk om niet aan een spuitende walvis te denken.

Maar die scènes waarin het zand beeft en de personages zinken? Dat is allemaal echt. Villeneuve vertelde Guillermo del Toro in een gesprek voor Interview Magazine dat die scènes het resultaat zijn van trillende platen onder het zand. Het praktische effect, en het daadwerkelijk zien van het effect van de passage van de worm op de personages en het landschap, geeft nog meer textuur aan Arrakis en het mysterie van de worm.

Dit mag dan wel een film zijn met ruimtedrugs, menselijke computers en een man die Duncan Idaho heet, maar verdorie, alles voelt zo geaard en doorleefd aan.

Wat het geluid betreft, vertelden Mark Mangini en Theo Green aan WIRED dat ze streefden naar een gevoel van nep documentair realisme. Om het geluid van de worm goed te laten klinken, namen ze het geluid op van bewegend zand in Death Valley, het bewegen van boomschors, wijnstokken en dieren om een natuurlijke soundscape te creëren die zou passen in de omgeving van Arrakis. Mangini stopte zelfs een hele microfoon in zijn mond om het geluid te produceren van de zandworm die een kruidenoogstmachine naar binnen zuigt.

De filosofie van Jaws

Ondanks alle moeite die is gedaan om de wormen precies goed te krijgen, zien we ze nog steeds niet zo vaak dat ze ophouden verbluffend te zijn. Dit was een bewuste keuze van Villeneuve, die de scène waarin de worm een kruidenplukker verslindt van een afstand heeft opgenomen. Hij vertelde del Toro dat:

Die filosofie doet me denken aan de haai in Jaws: we zien het monster niet meteen, dus onze anticipatie en opwinding nemen met de tijd toe tot het een koorts hoogtepunt bereikt. Ik heb de hele film over de kruidenoogstmachine voorover geleund in mijn stoel, wachtend op het moment dat de worm zich eindelijk zou openbaren. En toen het zover was, was het het wachten meer dan waard: episch, oeroud en de perfecte hoeveelheid vreemd.

LEES OOK: Deze prachtige Dune posters en vinyl soundtrack nemen je mee naar een andere planeet

Wat ik het meest waardeer aan de manier waarop Villeneuve en zijn team de zandwormen van Herbert tot leven hebben gebracht, is hun begrip voor het belang van de wormen voor Dune, naast het feit dat het gewoon grote, coole wormen zijn. In het begin van de film zien we een enorme muurschildering van een zandworm in het paleis in Arrakeen, waar de mond van de worm op de zon lijkt.

Het is een snel detail, maar het legt de culturele betekenis van de wormen vast voor de mensen van Arrakis. Vermette vertelde Esquire: “De lokale bevolking, zij respecteren deze wormen. Ja, het is een gevaarlijk dier, maar ze zien het als het dier dat je moet respecteren, het machtigste ding op Arrakis.”

Mangini vertelde WIRED hoe Villeneuve de wormen meer een gevoel van eerbied wilde geven dan een gevoel van angst, door ze te omschrijven als “meer god dan Godzilla.” Een toepasselijke beschrijving, gezien hoe de Fremen de sandworms zien als manifestaties van het goddelijke.

Eerlijk gezegd, na het zien van de film, kan ik begrijpen waarom.

Dune is nu te zien in de bioscoop

[ad_2]

[ad_1] Na iets meer dan een uur in Dune, gebeurt er iets magisch: we zien onze eerste zandworm.. Zandwormen zijn geweldig Een flits van zijn dikke huid als hij maar al te kort boven komt. We krijgen nog niet de hele worm te zien, maar dat is ook niet nodig. Het weinige dat we zien…

[ad_1] Na iets meer dan een uur in Dune, gebeurt er iets magisch: we zien onze eerste zandworm.. Zandwormen zijn geweldig Een flits van zijn dikke huid als hij maar al te kort boven komt. We krijgen nog niet de hele worm te zien, maar dat is ook niet nodig. Het weinige dat we zien…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *